در یک هفته گذشته حوادث زیادی در اردوگاه کودتاچیها اتفاق افتاده: بوجود آمدن اختلاف بین عوامل کودتا، آزادی تعدادی از بازداشت شدگان، دستور تعطیلی بازداشتگاه مخوف کهریزک، تشکیل کمیته بررسی وضعیت بازداشت شدگان در مجلس و دستور رئیس قوه قضائیه برای تعیین تکلیف بازداشت شدگان. در این بین دو تحلیل عمده در خصوص علت این حوادث وجود دارد. عده ای بر این باورند که آنچه بوجود آمده در حقیقت عقب نشینی و در عین حال دو دستگی کودتاچیان میباشد که بر اثر فشار و استمرار اعتراضات جنبش سبز بوده و عده ای هم معتقدند که همه اینها برای فریب و در عین حال آرام کردن معترضین هست.
به اعتقاد نگارنده این سطور اینکه کدام تحلیل بالا درست است در حال حاضر مهم نیست. آنچه مهم است اینستکه که آنچه کودتاچیان در یک هفته اخیر انجام داده اند چه برای فریب ما باشد و چه واقعا عقب نشینی آنها باشد ناشی از فشار خستگی ناپذیر جنبش بوده و از آنجا که کف خواسته های جنبش که همانا ابطال انتخابات و نیز معرفی و برخورد با عاملان به خاک و خون کشیده شدن مردم میباشد حاصل نشده است
بنابراین با توجه به زمان باقیمانده با مراسم تنفیذ و تحلیف دولت کودتا به نظر می آید حفظ فشار از طریق ادامه اعتراضهای شبانه (الله اکبر)، حضور در همایشهای سازمان یافته توسط جنبش (مانند چهلم شهدا) و نیز ادامه نافرمانیهای مدنی سازمان یافته (مانند خاموشی سبز) نکته کلیدی در رسیدن جنبش به خواسته های نهائی خود میباشد.
